Gargano

Gargano jest to nazwa półwyspu, leżącego na ostrodze włoskiego buta, jest niczym kopalnia pełna skarbów. Gargano z pozoru nieciekawe, na pierwszy rzut oka jałowy, spalony południowym słońcem, przy bliższym poznaniu odkrywa coraz to nowe niespodzianki. Tropicieli historii zafascynują z pewnością średniowieczne miasteczka ze starymi kościołami, pozostałościami warownych zaników i gęstwiną zabudowań, niby europejskich, ale przypominających białe arabskie wioski. Tych, którzy poszukują duchowych doznań, przyciągną świątynie, od stuleci gromadzące rzesze pielgrzymów z całej Europy. Ale chyba najprzyjemniej zaskoczeni będą miłośnicy letniego wypoczynku, morskich i słonecznych kąpieli.
Największa z wysp archipelagu Tremiti, San Nicola, jest skalista i pozbawiona plaż. Tu znajdują się pozostałości warownego klasztoru.Ta część wybrzeża Adriatyku jest jedną z piękniejszych w całych Włoszech. Krystalicznie czyste morze ma niemal nierealną, turkusową barwę. Zawdzięcza ją białym wapiennym skałom. Rzeźbione przez wodę, przybierają fantazyjne kształty. Plaże, białe i piaszczyste, kryją się w niewielkich, cichych zatoczkach, gdzie w gorącym powietrzu intensywnie pachną pinie - śródziemnomorskie sosny. Nie ma też męczących tłumów jazgotliwych plażowiczów.W poszukiwaniu najpiękniejszych plaż warto pojeździć wąskimi drogami, wijącymi się wzdłuż całego wybrzeża. Po drodze mijamy lasy sosnowe i gaje oliwne, białe miasteczka rozłożone na zboczach wzgórz, podniszczone wieże stojące tuż nad brzegiem morza oraz przedziwne drewniane konstrukcje, charakterystyczne właśnie dla wybrzeża Gargano.