Lanzarote

Lanzarote – wyspa wiecznej wiosny
      Lanzarote to jedna z Wysp Kanaryjskich – archipelagu na Oceanie Atlantyckim, położonego około 125 km od wybrzeży Maroka. Administracyjnie wyspy te należą do Hiszpanii, tworząc – wraz z pobliskimi wyspami Gran Canaria i Fuerteventura prowincję Las Palmas. Głównym ośrodkiem, a zarazem stolicą wyspy jest Arrecife.

Lanzarote – historia wyspy
      Uroki wyspy były doceniane już od najdawniejszych czasów. W starożytności zasiedlili ją Fenicjanie, Grecy, Turcy, by od XVIII wieku dostać się pod władanie Hiszpanii. Najstarsza historia Lanzarote nie została jednak dobrze zachowana. Większość potencjalnych stanowisk archeologicznych i śladów dawnych kultur została przed wiekami zniszczona przez lawę. Pozostałości erupcji sprzed 300 lat można do dzisiaj podziwiać w Parku Narodowym Timanfaya (Montanas del Fuego). Na wyspie znajdują się również liczne – pochodzące z XVIII wieku i lat późniejszych – zabytki architektury hiszpańskiej.
      Nazwa wyspy – Lanzarote – wywodzi się z XIV wieku. Nadał ją pochodzący z Majorki średniowieczny kartograf, Angelino Dulcert na cześć genueńskiego nawigatora, Lancelotto Malocello. Wiadomo jednak, że rdzenni mieszkańcy wyspy – Guanchowie – nazywali ją Titerroy Gatra, czyli Czerwone Góry.

Lanzarote - atrakcje
      Wyjątkową cechą Lanzarote jest całkowity brak przemysłu. Doskonały stan pierwotnej przyrody został doceniony przez UNESCO, które uznały wyspę za rezerwat biosfery. Unikatowość wyspy dostrzegają także miejscowe władze – aby zminimalizować wpływ turystyki na lokalną florę i faunę, od kilku lat starają się ograniczyć napływ turystów na Lanzarote, a wyspiarską turystykę uczynić rozrywką elitarną.
      Wyjątkowe krajobrazy, doskonale zachowana przyroda oraz przyjazny klimat sprawiają, że wyspa, nazywana przed wiekami Czerwonymi Górami, stała się ulubionym azylem znanych artystów i pisarzy. Wiele czasu spędzali tu m. in. César Manrique, Ernest Hemingway, a obecnie noblista José Saramago. Co takiego sprawia, że ludzie mogący osiedlić się w dowolnym miejscu na ziemi wybrali właśnie Lanzarote?
      Wielkim atutem wyspy jest wyjątkowo przyjazny klimat. Przez 330 dni w roku na Lanzarote świeci słońce, średnie temperatury wynoszą 22°-25°C, a wolne od zanieczyszczeń przemysłowych powietrze jest pełne jodu. Jedną z nielicznych klimatycznych niedogodności jest natomiast calima – pustynny, wiejący znad Sahary wiatr, który może spowodować okresowy wzrost temperatury i zapylenie, ograniczające widoczność.
      Podczas pobytu na Lanzarote warto odwiedzić Fundación César Manrique. W niewielkiej wiosce Tahíche, położonej kilka kilometrów na północ od Arrecife, znany artysta César Manrique wybudował swój dom, a następnie udostępnił go swojej fundacji, której celem stało się połączenie tworów rąk ludzkich z otaczającą je przyrodą. Siedziba fundacji została wzniesiona na pięciu otwartych od góry, wulkanicznych grotach, z których każda odróżnia się innym kolorem lawy. Powstała w ten sposób dwupiętrowa konstrukcja doskonale odzwierciedla idee, przyświecające fundacji. Budynek został udostępniony zwiedzającym w 1992 roku. Jego dodatkową atrakcją jest zgromadzenie w jednym miejscu niemal całej twórczości artysty – obrazów, ceramiki, rzeźby, planów i projektów. W budynku fundacji często odbywają się różne wystawy, spotkania i konferencje poświęcone sztuce.
      César Manrique swoją pracą i życiem na stałe wpisał się w wizerunek wyspy i w znacznej części go ukształtował. Dzieła artysty w postaci rzeźb, budynków, instalacji artystycznych są umiejscowione niemal w każdym ciekawym miejscu Lanzarote, stanowiąc często główną i wartą zobaczenia atrakcję.
      Dla wielbicieli architektury nie lada gratkę stanowią, zbudowane przed wiekami, zamki. Castillo de San Gabriel został wzniesiony w XVI wieku z polecenia króla Hiszpanii Filipa II, by bronić mieszkańców wyspy przed napadami berberyjskich piratów. Zamiar władcy powiódł się tylko częściowo – zamek co prawda został zbudowany, ale po kilkunastu latach piraci obrócili go w stertę gruzów. Twierdzę odbudował w 1596 włoski architekt Leonardo Torriani. Świetnie zachowana budowla jest obecnie udostępniona turystom a znajduje się w niej Muzeum Archeologiczne.
      Kolejnym wartym uwagi zamkiem jest, wzniesiony w 1779 roku, Castillo de San José. O faktycznym przeznaczeniu budowli najlepiej mówi jej nieoficjalna nazwa - Fortaleza del Hambre, czyli Twierdza Głodu. Skąd to określenie? Po erupcjach wulkanów w XVIII wieku ludność wyspy straciła środki do życia, król Karol III nakazał więc wzniesienie twierdzy – miejsca pracy, powstałe podczas budowy, pozwoliły mieszkańcom Lanzarote przetrwać najtrudniejszy okres. Z biegiem czasu zamek popadł w ruinę. Odrestaurowany pod kierownictwem Césara Manrique mieści od 1976 roku Muzeum Sztuki Współczesnej.
      Ostatnim wartym odwiedzenia zamkiem jest Castillo de las Coloradas – zlokalizowana w południowej części wyspy, XVIII – wieczna forteca, miała strzec cieśniny La Bocayna, oddzielającej Lanzarote od wyspy Fuerteventura. Castillo de las Coloradas, podobnie jak inne zamki na wyspie został przed wiekami zburzony przez piratów, a następnie odbudowany, stanowiąc dzisiaj jeden z ważniejszych zabytków hiszpańskiej architektury.
      Niespokojną przeszłość Lanzarote upamiętnia Ermita de la Virgen de los Dolores – świątynia wzniesiona ku czci świętej, która według legendy zatrzymała płynącą lawę. Znaczenie kościoła wzrosło, gdy w 1824 roku wybuchł wulkan Capellanía del Clérigo Duarte – po odprawieniu modłów i procesji, erupcja szybko zakończyła się, a lawa nie spowodowała większych szkód. Po tym wydarzeniu patronka świątyni ogłoszona została Virgen de los Volcanes – Panią Wulkanów. Współcześnie, na pamiątkę tych wydarzeń, mieszkańcy wyspy 31 lipca obchodzą Día del Volcan (Dzień Wulkanu), a 15 września odprawiają uroczystości ku czci Virgen de los Volcanes. Ze względu na unikalne walory architektoniczne, warto również zobaczyć inne kościoły na wyspie - Iglesia de San Ginés w Arrecife i Iglesia de San Marcial de Rubicón, poświęcony patronowi wyspy, w wiosce Femés.
      Naturalną atrakcją jest zlokalizowany w południowo–zachodniej części wyspy, Park Narodowy Timanfaya. Został on utworzony w 1974 roku na terenach, które w XVIII wieku doświadczyły jednej z największych znanych w dziejach erupcji wulkanu. Przybywający tu turyści mają wyjątkową okazję, by na własne oczy przekonać się o sile, tkwiącej w głębi ziemi. Do przygotowanych uprzednio konstrukcji wlewana jest woda, która po kilku sekundach wyrzucana jest w postaci gejzeru z ogromną siłą. Można również odwiedzić miejsca, gdzie kilkanaście centymetrów pod powierzchnią ziemi temperatura sięga ponad 140 stopni Celsjusza. Dla żądnych wrażeń turystów została wytyczona Trasa Wulkanów, wiodąca m. in. przez Montanas del Fuego – Góry Ognia.
Po atrakcjach związanych z ogniem warto odpocząć w nieco spokojniejszym miejscu. Charco de los Clicos to powulkaniczne jezioro w zachodniej części wyspy. Jego woda ma niespotykany nigdzie indziej, intensywnie zielony kolor, kontrastujący z czarnym, wulkanicznym piaskiem i łagodnymi kolorami wód pobliskiego oceanu.
      Nietypową atrakcją Lanzarote jest Jardín de Cactus – ogród kaktusowy, na którego terenie zgromadzono blisko 10000 pochodzących z całego świata roślin. Niektóre z kaktusów dorastają do 25 metrów wysokości!

Lanzarote – komunikacja
      Najdogodniejszym sposobem, by dostać się na Lanzarote, są połączenia lotnicze. Port lotniczy – Guacimeta – zlokalizowany jest we wschodniej części wyspy, zaledwie 5 kilometrów od Arrecife. Komunikację z większością miejscowości na wyspie zapewniają często kursujące autobusy, można również skorzystać z taksówek lub wynająć samochód. Zwolennicy podróży morskich mogą dostać się na Lanzarote promem. Na wyspie znajdują się trzy porty, obsługujące zarówno komunikację z kontynentem, jak i ruch pomiędzy wyspami archipelagu.

Lanzarote – rozrywka
      Poza atrakcjami związanymi z samą wyspą warto wiedzieć, że Lanzarote, jak całe Wyspy Kanaryjskie, to obszar wolnocłowy, o czym przypominają liczne centra handlowe. Poza typowym asortymentem butików i sklepów wielu światowych marek, na uwagę zasługują również lokalne targowiska. Największe z nich odbywa się w każdą niedzielę w Teguise – dawnej stolicy wyspy.
      Zwolennicy aktywnego wypoczynku nie mogą pominąć La costa de La Santa – znajduje się tam skupisko najlepszych na wyspie obiektów sportowych, w których często goszczą najlepsi przedstawiciele różnych dyscyplin. W ostatnim tygodniu maja Club La Santa, jako jedno z dziewięciu miejsc na świecie, organizuje zawody w triatlonie. W pobliżu znajduje się również La Isleta – wystająca ponad powierzchnię wody rafa koralowa, miejsce wymarzone dla amatorów nurkowania i połowu ryb.