Region Wellington

      Wellington (język maoryski: Te Whanga – nui – a - Tara) jest stolicą Nowej Zelandii, trzecim, co do wielkości oraz liczby ludności, zaraz po Auckland i Christchurch, miastem w tym kraju. Na populację miasta składa się 192 800 mieszkańców, a zamieszkuje ponad 60 dzielnic. Jest to wysunięta najdalej na południe stolica na świecie. Miasto wraz z podmiejskimi wioskami tworzy aglomerację. Region o nazwie Wellington rozciąga się od półwyspu Kapiti, poprzez Wairarapa aż do podnóża gór Rimutaka, a jego populacja liczy 473 700 osób. Nowozelandczycy zwykli nazywać Wellington "The Windy City", co znaczy: Wietrzne Miasto. Często mówią o tym regionie: "Wellington gives you wind", czyli z języka angielskiego: "Wellington daje ci wiatr". Z kolei w języku maoryskim Wellington nazywany jest trojako. Pierwsza z nazw: Te Whanga – nui – a - Tara odwołuje się do portu morskiego znajdującego się w Wellington i oznacza dosłownie "Wielki port Tara". Druga nazwa – Poneke to skrót od zwrotu Port Nick i oznacza maoryskie miejsce kultu. Ostatnia nazwa to Te Upoko-o-te-Ika-a-Maui, oznaczająca dosłownie "Król ryb Maui" (j. ang. The Head of the Fish of Maui; język maoryski: Te Upoko-o-te-Ika). Ta nazwa jest powszechnie używana w celu określenia południowego wybrzeża Wyspy Północnej, a związana jest z legendą o maoryskim bożku Maui, który podobno zwykł łowić ryby na wybrzeżu wyspy. Jeszcze jedna, popularna obecnie nazwa to Wellywood. Określenie to miasto zaskarbiło sobie po premierze filmu "Władca Pierścieni: Drużyna Pierścienia", w Embassy Theatre oraz po zaprezentowaniu kolejnych dwóch części sagi. Nie jest tajemnicą, szczególnie dla fanów filmu, że kręcony był on właśnie w Nowej Zelandii, i to w pobliżu Wellington. Miasto ponadto zasłynęło z nakręcenia i wyprodukowania filmu King Kong. Oba filmy łączy osoba reżysera, Nowozelandczyka Petera Jacksona. Nazwa Wellywood powstała z połączenia nazw: Wellington i Hollywood, miasta uważanego za światową stolicę kina. Wytwórnie filmowe znajdują się na przedmieściach miasta, w dzielnicy zwanej Miramar.

Historia

      Za pierwszych mieszkańców terenów zajmowanych współcześnie przez Wellington naukowcy uznają polinezyjskie plemiona Kupe i Ngahue, które dotarły w pobliże obecnego Wellington już pod koniec X wieku. W XI wieku n. e. do obecnych już plemion dołączył dwa kolejne: Tara i Tautoki. Na obszarze obecnych przedmieść miasta pod koniec XII wieku osiedlili się, wywodzący z plemienia Tara, przedstawiciele ludu Whatonga. Od nazwy plemienia Tara pochodzi jedna z maoryskich nazw Wellington – 'Te Whanganui – a - Tara', czyli Wielki Port Tara, nazwany prawdopodobnie na cześć pierwszych mieszkańców miasta. Znacznie później, w wieku XIX, a dokładnie w roku 1840, to właśnie w rejonie Wellington Anglicy rozpoczęli osadnictwo Nowej Zelandii. Pierwsze miasto, założone w zatoce Lambton Harbour, postanowiono ochrzcić imieniem arystokraty Lorda Wellingtona, w uznaniu za jego poparcie dla kolonizatorów.

Kuchnia

      Kuchnia Nowej Zelandii oparta jest głównie na tradycjach brytyjskich i amerykańskich. Praktycznie wszędzie można kupić takie, popularne i znane na całym świecie dania, jak: ryba podawana zazwyczaj z frytkami, hot dogi, grillowane steki czy hamburgery. W większych miastach, do których należy Wellington, można spotkać potrawy pochodzące z różnych stron świata. Jada się tu zarówno tureckie kebaby, jak i japońskie sushi, typowo chiński ryż z dodatkami lub włoską pizzę i spaghetti. Ciężko jednak mówić o wspomnianych daniach jako o specjałach typowo nowozelandzkich. Popularnym daniem o typowo rodzimych tradycjach jest paje. Jest to rodzaj pierogów nadziewanych mięsem. Jednak najbardziej popularnym daniem maoryskim jest specjał nazywany hangi. W zasadzie nie jest to nazwa potrawy, lecz ceremonii związanej z jej przyrządzaniem. Jedzenie, kai, upieczone jest w przysypanych ziemią kopczykach. Składa się głównie z mięsa, najczęściej wołowiny, kurczaka, lub baraniny, oraz warzyw. Tak upieczone danie podawane jest w koszykach uformowanych z trawy i liści. Znane na całym świecie są wyśmienite nowozelandzkie wina, dlatego grzechem byłoby nie spróbować tego trunku, będąc na wyspach.

Zabytki i atrakcje turystyczne

      Ciekawym obiektem jest narodowy stadion do gry w krykieta, Basin Reserve, leżący u podnóży góry Mount Victoria. To najpopularniejszy i największy stadion tego typu w całej Nowej Zelandii, zbudowany w 1868 r. Nie dziwi fakt, że jest to jeden z najliczniej odwiedzanych w tej okolicy obiektów. Krykiet to przecież narodowy sport Nowej Zelandii. Innym ważnym miejscem kultu i pamięci jest grób nieznanego żołnierza (j. ang. Tomb Of The Unknown Warrior), poległego na froncie w czasach II wojny światowej. Ten okres upamiętnia National War Memorial, budynek wzniesiony na cześć żołnierzy poległych w obydwu wojnach światowych oraz w trakcie wojny w Wietnamie. Warte odwiedzenia są także liczne muzea, urządzone w odnowionych wnętrzach domów pochodzących z XIX w., m. in. The Colonial Cottage Museum (Muzeum chat z okresu kolonialnego), najstarszy budynek w Wellington. W regionie Wellington znajdują się także atrakcje kulturalne, takie jak: Muzeum Narodowe Nowej Zelandii Te Papa Tongarewa, Muzeum Miasta Wellington i Morza, czy też wiele krajowych uczelni wyższych.

Sport i rozrywka

      W Wellington, jak na stolicę Nowej Zelandii przystało, znajduje się wiele klubów sportowych związanych z dwoma sportami narodowymi - krykietem i rugby. Oprócz tego popularne w regionie są: kręgle, piłka nożna, a nawet szermierka czy spadochroniarstwo. Wellington, jako stolica, skupia pasjonatów sportu z całego kraju.

Noclegi

      Region Wellington posiada doskonale rozwiniętą bazę noclegową, z dużą ilością różnorodnych ofert: od luksusowych hoteli, poprzez hostele, aż do prywatnych miejsc noclegowych. Każdy turysta z pewnością znajdzie w tym wspaniałym mieście coś dla siebie.